Γεράσιμος ὁ ὁσιομάρτυς †3 ᾿Ιουλίου

Καταγόταν ἀπό τό Μεγάλο Χωριό καί ὀνομαζόταν Γεώργιος. Σέ ἡλικία 11 ἐτῶν πῆγε στήν Κωνσταντινούπολη καί ἐργαζόταν σέ παντοπωλεῖο. ᾿Ενῶ μετέφερε κάποιαν ἡμέρα γιαούρτι σέ πήλινα δοχεῖα ἐντός δίσκου χαλκίνου ἐπί τῆς κεφαλῆς, σκόνταψε καί ἔσπασε τά δοχεῖα.
 
Κλαίων περισυνελέγη ὑπό ἐπισήμου κυρίας ᾿Οθωμανίδος, ἡ ὁποία μέ τίς περιποιήσεις της κατόρθωσε νά ἐξισλαμίσει τόν μικρό Γεώργιο. Μετά παρέλευση ἐτῶν ὅμως, συναισθανθείς τό πάθημά του, ὁ Γεώργιος ἦλθε στήν πατρίδα του καί ἀπό ἐκεῖ ἀργότερα μετέβη στό ῞Αγιο ῎Ορος, ὅπου ἐκάρη μοναχός ὀνομασθείς Γεράσιμος.
 
Ποθῶν τό μαρτύριο, ἐπέστρεψε εἰς τήν Πόλιν καί ἀποπτύσας τόν ᾿Ισλαμισμό ἐνώπιον τοῦ πρώτου Κυρίου του, κήρυξε τήν πίστη του στόν Χριστό. ᾿Εμμένων στήν πίστη του, παρά τίς κολακεῖες καί τίς ἀπειλές καί τά βασανιστήρια, ἀποκεφαλίσθηκε, τήν 3η ᾿Ιουλίου τοῦ ἔτους 1812, σέ ἡλικία 25 ἐτῶν. 

Τό ἱερόν λείψανό του, ἐνταφιάσθηκε ἀρχικῶς στήν νῆσο Πρώτη. Μεταφέρθηκε ἀργότερα ἐν τῇ ῾Ιερᾷ Μονῇ Προυσοῦ καί ἀπό ἐκεῖ τό 1971 στόν ὁμώνυμο μεγαλοπρεπῆ ναό τοῦ χωρίου του, ἐγκαινιασθέντα μέ τμῆμα τῶν ἱερῶν λειψάνων του καί τόν ὁποῖον ἔκτισαν οἱ ἁπανταχοῦ Μεγαλοχωρίτες.
 
᾿Απολυτίκιον
Εἰς ἦχον γ´ «Μέγαν εὕρατο...»
Γέρας τίμιον τῆς ᾿Εκκλησίας, σέλας ἔνθεον Εὐρυτανίας, νεομαρτύρων νεώτερον καύχημα, ἐν τῇ ἀσκήσει Χριστὸν ἐπεπόθησας καὶ μαρτυρίῳ Θεὸν ὡμολόγησας. Αὐτόν, ἅγιε ὁσιομάρτυς Γεράσιμε, πρεσβείαις τῆς Θεομήτορος, ἱκέτευε σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Μεγαλυνάριον
Χωρίου Μεγάλου τὸν πρεσβευτὴν καὶ Νεομαρτύρων τὸν νεώτατον ἀθλητήν, τὸν ἐν τῇ ἀσκήσει καὶ τῇ ὁμολογίᾳ Χριστὸν δοξολογοῦντα, ὕμνοις τιμήσωμεν.